Vilcacora właściwości

Vilcacora – czepota puszysta – Uncaria tomentosa

Vilcacora to roślina nazywana w Polsce kocim pazurem, wilczą korą lub czepotą puszystą. Jej łacińską nazwą jest Uncaria tomentosa. Roślina ta, a raczej jej kora, stosowana jest w medycynie naturalnej krajów tropikalnych od dawna.

Uncaria tomentosa jest gatunkiem pnącza z rodziny marzannowatych, liany oplatającej delikatnymi skrętami wysokie drzewa lasów porastających nizinne tereny wielu państw położonych w pobliżu równika - w Ameryce Środkowej, Ameryce Południowej (między innymi Kolumbii, Kostaryki, Peru, Gwatemali, Panamy czy Gujany) i na Wyspach Karaibskich. 

Liście rośliny Vilcacory są grube, skórzaste i zazwyczaj mają kształt sercowaty. Koło łodyżki liścia, w miejscu jej przyrośnięcia do łodygi głównej, występują dwa duże, mocno zakręcone, hakowate kolce, które wyglądem przypominają kozie rogi. Początkowo kolce te są miękkie i jasnozielone, ale z czasem tkanka okrywająca je brązowieje i drewnieje. Kwiaty tej rośliny mają kolor żółty do żółtopomarańczowego i są zebrane w większe skupiska o kształcie główki. Pęd tego pnącza jest początkowo zielony i lekko omszony drobnymi włoskami, a potem traci włoski i drewnieje, w efekcie czego przybiera barwę brązową. I to właśnie ta brązowa, zdrewniała część rośliny jest surowcem do pozyskiwania wartościowego naparu, vilcacory.

Składniki zawarte w vilcacorze

Kora rośliny Uncaria tomentosa zawiera wiele naturalnych substancji chemicznych (ryc. 1), które w sposób pozytywny oddziałują na organizm człowieka. Do najważniejszych należą alkaloidy, a zwłaszcza alkaloidy z grupy oksoindolowych, alkaloidy z grupy indolowych, alkaloidy z grupy tetracyklicznych oraz polifenole.

Ryc. 1. Związki naturalne występujące w vilcacora

Alkaloidy to naturalne związki organiczne występujące głównie w roślinach. W roślinach powstaje wiele różnorodnych alkaloidów. Część tych związków może być (i jest) wykorzystywane w lecznictwie. Na rycinie 2. przedstawiono podział alkaloidów, których obecność potwierdzono w vilcacorze.

Ryc. 2. Alkaloidy występujące w vilcacorze

Oddziaływanie vilcacora na organizm człowieka

Ze względu na dużą różnorodność związków zawartych w korze Uncaria tomentosa potwierdzono wielokierunkowe korzystne oddziaływanie na organizm człowieka. Najważniejszymi z nich są:

• wpływ mobilizujący na podniesienie odporności przeciwko chorobotwórczym bakteriom, wirusom i grzybom (pobudza działanie układu immunologicznego),

• działanie przeciwgorączkowe i przeciwzapalne,

• działanie antyoksydacyjne (spowalnia procesy starzenia się organizmu),

• regulowanie pracy układu nerwowego (wpływa na organizm rozluźniająco, co z kolei sprzyja obniżeniu ciśnienia krwi),

• łagodzenie problemów ze strony układu pokarmowego (usprawnia pracę jelit i wątroby; wywiera także kojący wpływ na pracę żołądka),

• przyśpieszenie gojenia ran na skórze,

• kojenie objawów hemoroidów,

• łagodzenie objawów alergicznych,

• działanie pomocnicze w leczeniu chorób nowotworowych.

Uwaga: w przypadku prowadzonych terapii konieczna jest konsultacja z lekarzem prowadzącym (substancje zawarte w Vilcacorze mogą znosić lub nasilać oddziaływanie składników przyjmowanych leków).

Sposób przygotowania wywaru

Vilcacora sprzedawana jest najczęściej w postaci wysuszonej, a następnie zmielonej kory. Stopień jej rozdrobnienia jest różny: od pociętych drobno kawałeczków po długie „włosowate” nitki.

W celu uzyskania cennych substancji z wnętrza kory niewielką jej ilość (zazwyczaj w proporcji 2 małych łyżeczek na 1 szklankę wody) należy gotować w wodzie przez 30 minut, a następnie taki war odstawić z ognia i odczekać około 15 minut. W tym czasie substancje zawarte w korze migrują do płynu. Potem wystarczy mieszankę odcedzić (na sitku pozostaną nam kawałki kory, która jest już niepotrzebna – kory używamy tylko raz) i po ochłodzeniu pić. Wywar zaleca się stosować na pół godziny przed jedzeniem.

Wywar cechuje się łagodnym, lekko korowym smakiem, ale nie jest to smak nieprzyjemny, co ułatwia jego przyjmowanie nawet osobom o bardzo wrażliwym zmyśle smaku :-)